آیا می دانستید که گاهی به هم می رسیم و می گوییم 120 سال زنده باشی یعنی چه و از کجا آمده؟ 


برای چه نمی گوییم 150 سال یا 100 سال
در ایران و در زمان ماقبل هجوم اعراب به ایران سال کبیسه را به این صورت محاسبه می کردند که به جای اینکه هر 4 سال یکروز اضافه کنند (که البته اضافه هم می کردند) هر 120 سال یک ماه را جشن می گرفتند و کل ایران این جشن برپا بود و برای این که بعضی ها ممکن بود یکبار این جشن را ببینند و عمرشان جواب نمی داد تا این جشن ها را دوباره ببینند، به همین دلیل دیدن این جشن را به عنوان بزرگترین آرزو برای یکدیگر خواستار بودند و هر کسی برای طرف مقابل آرزو می کرد تا آنقدر زنده باشی که این جشن باشکوه را ببینی و این به صورت یک تعارف و سنتی بی نهایت زیبا درآمد. که وقتی به هم می رسیدند بگویند 120 سال زنده باشی. 

ایشاا... 120 سال زنده باشید

شاید افراد مشهور یا نام آشنای جامعه را ،همه با تصویر ذهنی، از زمانی که آنان را شناخته ایم به یاد بیاوریم. مثلاٌ وقتی می گویند سهراب ، یاد مرد جوان و لاغری می افتیم که چهره ی خاص خود را داشت. و یا وقتی می گویند دکتر مصدق ، مردی پخته ، جدی و محکم را به یاد بیاوریم . و یا هرگاه نامی از دکتر شریعتی به میان می آید به یاد مردی باهوش و تحصیل کرده می افتیم که همواره دغدغه اش روشنگری و سوق دادن طرفدارانش به اسلام واقعی بوده . شاید دکتر مصطفی چمران ، فقط و فقط ما را به یاد مردی بزرگ با لباس رزم و کلاه بیاندازد که هیچ چیز را فراتر از وطن و ارزش هایش نمی دید.

 شاید فراموش کرده ایم که روزی همگی آنان و البته همگی ما ، کودکی بودیم که کودکی می کرد .

شاید مصدق نمی دانست که روزی او نفت را ملی می کند ، شاید لاریجانی نمی دانست که روزی رئیس مجلس می شود ، شاید خسرو شکیبایی نمی دانست مردی از مردان بزرگ هنر ایران می شود. شاید تختی نمی دانست که روزی نماد پهلوانی در ایران می شود.

شاید و شاید ....

دکتر محمد مصدق:

برای مشاهده ادامه تصاویر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

ادامه مطلب...

در دومین سال از تأسیس وبلاگ تیسپون فعالیت بسیار بسیار کمی داشتیم و نتوانستیم آن طور که شایسته است عمل نماییم. اما امیدواریم شما عزیزان همواره به یاد و همراه ما باشید.

 

ادامه مطلب...

پیش از آنکه فرهنگ و تمدن آریایی در ایران زمین کنونی به دوران شکفتگی خود برسد، در هزاره سوم پیش از میلاد، در بخش جنوبی و جنوب غربی ایران که دامنه اش تا کرانه های دشت لوت و کویر مرکزی نیز میرسیده است، مردمی با فرهنگ و تمدن خاص زندگی میکردند که اینک آنان را "ایلامی" مینامند. از آماری که این مردم بر جای گذاشته اند، چنین بر می آید که به پیشرفت های بزرگی نائل آمده و شهری مانند "شوش" بنیاد نهاده اند که به علت کهنسالی، ماد شهرهای جهان به شمار می آید.
درباره جنس و چگونگی دوخت جامه این بانوان و جامه تندیسه های دیگری که از بزرگان و ملکه های ایلامی به دست آمده، عقاید گوناگون اظهار شده است. برخی با توجه به نقش و شیارهای پشم گونه ای که بر روی جامه ها دیده می شود آن ها را از جنس پوست و کسانی آن ها را از جنس دیگر ولی تقلید از پوست و گروهی آن را از برگ یا الیاف گیاهان می دانند.

ادامه مطلب...

ادامه مطلب...

تاریخ...

 شاید تاریخ را بتوان زندگی معنا کرد. به تعبیر دیگر هر لحظه ای که ما در آنیم و هر عملی که انجام می دهیم در واقع در حال ساختن تاریخ هستیم! پس هر آنچه مربوط به زندگی بشر باشد تاریخ است. که اتفاقا خسته کننده بودن بخش هایی از تاریخ دقیقا به همین علت است که ما نیز برخی اوقات زندگیمان برایمان خسته کننده است.

اما در تاریخ و یا همان لحظه های زندگی گذشتگانمان علاوه بر جنگ و صلح، قدرت طلبی و مظلومیت ، غارت و بخشش ،بی قانونی و قانون مداری و... آدمهایی بودند که عاشق شدند، و معانی جدیدی از زندگی را در عصر خود  معنا بخشیدند. در واقع شاید توصیف یک جنگ برای یک مورخ کار سختی نباشد ، اما کار سخت آنجاست که قرار است تاریخ عشق را بنگارد و آن را توصیف کند. و این کار از دست هر مورخی بر نمی آید.

شاید تعجب کرده باشید که تاریخ نویس عشق یعنی چه؟!

اگر می خواهید با یک مورخ عشق آشنا شوید ، به حافظ مراجعه نمایید! حافظ را می توان مورخ عشق نامید. او با شعرش حسی که چند قرن پیش به وجود آمده را به تمام معنا تاریخ نگاری کرده و آن را به دست ما رسانده.

آیا باز هم مدعی هستید که حافظ فقط یک عارف و شاعر و ادیب بود؟ خیر ، شاید بتوان گفت او شعر و عرفان و ادب را به خدمت گرفت تا معنای عشق را در تاریخ ثبت کند. تا سندی را بدست ما رسانده باشد که اثبات کننده این موضوع ست که

 "عشق پدیده ایست تاریخی!" 

در ادامه مطلب با این مورخ عشق بیشتر آشنا می شویم:

ادامه مطلب...

---

---

ابوالحسن صبا استاد برجستهٔ موسیقی ایرانی، آهنگ‌ساز و نوازندهٔ سرشناس ایرانی بود که در سال ۱۲۸۱ چشم به جهان گشود.

او از برجسته‌ترین چهره‌های موسیقی ایران در هفتاد سال گذشته است . صبا پس از سال‌ها کوشش و پرورش شاگردان فراوان در شب جمعه ۲۹ آذر سال ۱۳۳۶ دیده از جهان فروبست و در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد

																																																ابوالحسن صبا
																																																اطلاعات هنرمند
																																																تولد	۱۲۸۱ یا ۴ فروردین ۱۲۸۲ ظهیرالاسلام تهران
																																																اصل/ملیت	ایران
																																																مرگ	۲۹ آذر ۱۳۳۶ (سن:۵۵ سال) تهران
																																																فعالیت(ها)	نوازنده
																																																ساز(ها)	ویولون

ادامه مطلب...

رسوایی واترگِیت (به انگلیسی: Watergate scandal) به وقایعی اطلاق می‌شود که میان سال‌های ۱۹۷۲-۱۹۷۵ در هتلی به همین نام در واشنگتن اتفاق افتاد که منجر به استیضاح و سپس کناره‌گیری ریچارد نیکسون رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا شد.

در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا تعدادی از ماموران اف‌بی‌آی وارد ساختمان هتل واترگیت محل استقرار ستاد انتخاباتی حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا شدند و دستگاه‌های شنود کار گذاشتند و سپس اسناد و مدارکی را برای اهداف مختلف به سرقت بردند.

ادامه مطلب...

اطلاعیه شماره 4

بدین وسیله به عنوان عضوی کوچک از جامعه وبلاگ نویسان بی حرمتی به قرآن کریم توسط عده ای دین ستیز که دم از آزادی و احترام به ادیان می زنند را محکوم می نماییم . اما آنچه همگان لازم است بدانند این است که قرآن ما همانی است که در قلب امام علی است ،نه آنکه بر سر نیزه های لشکریان معاویه.

قرآن ما آنقدر مقدس است که آن را در قلبمان نگاه می داریم . قرآن ما را آتش نمی سوزاند. قرآن ما را دروغ می سوزاند. قرآن ما را ریا می سوزاند. قرآن ما را نادیده گرفتن حقوق انسان ها و عدم حفظ کرامت آنها می سوزاند. قرآن ما را آتش نمی سوزاند.

پس بدانیم و بدانند که قرآن و تمام مقدسات ما نابود نخواهد شد ،چه با آتش ، چه با بمب ، چه با... آنچه قرآن و مقدسات ما را نابود می کند ،دستاویز کردن آنها و آلوده کردن آنها به ریاست.

قرآن ما در قلب علی (ع) است، سوزاندنی نیست!

اطلاعیه شماره 3

عید سعید فطر بر شما مبارک.

تیسپون تولدت مبارک

19 شهریور سال 1388 کار خود را در عرصه وبلاگ نویسی تاریخی با هدف ایجاد یک وبلاگ تاریخی متفاوت آغاز کردیم و طی این یک سال بیش از 90 مطلب را خدمت شما بینندگان تیسپون ارئه کردیم.

این یک سال خیلی سریع گذشت و حال در دومین سال تاسیس تیسپون از شما می خواهیم که با ارائه نظراتتان ما را در بهبود کمی و کیفی مطالبمان یاری دهید.